Groningen (Minerva)

English text below
_______________

De eindexamenshow van Minerva vindt in Groningen inmiddels traditiegetrouw plaats op meerdere locaties. Er zijn veel vierkante meters nodig om het werk van alle studenten te tonen. De academie moet het doen met wat in de stad voor handen is.
Werk van de afdeling fine art was er te zien in het voormalige natuurmuseum (net als vorig jaar) en op een nieuwe locatie; een voormalig kantoorpand. Het voormalig postkantoor dat voorgaande jaren telkens ter beschikking stond is nu omgebouwd tot fitnesscentrum, waardoor Minerva dit jaar noodgewongen is uitgeweken naar dit grote, saaie, hokkerige, leegstaande kantoorgebouw, elders in het centrum.
Geen plattegrond, catalogus of andere leidraad.

Wij waren vroeg in het voormalige natuurmuseum; dat was vast de reden dat er nog een schoonmaker stond te dweilen. Maar zo grondig en zo langdurig was wel wat verdacht. Dit moest wel een performance zijn; één etage hoger lagen grote ijsblokken weg te smelten. Onverstoorbaar was Anna-Lucia Rijff met het smeltwater in de weer.

Anna-Lucia Rijff-01
Anna-Lucia Rijff; schoonmaker met het smeltwater in de weer.

Verderop viel een grote luidruchtige installatie op van Nia Konstantinova. Ze had alle ruimte gekregen en genomen voor haar politieke statements. Sterk werk, maar de uitbundigheid en carnavaleske uitdrukking ging wel ten koste van de politieke zeggingskracht.

Nia Konstantinova1(websiteNiaKonstantinova)Nia Konstantinova.(websiteNiaKonstantinova)jpeg
Nia Konstantinova, foto Marcel Kronenburg

In de basement van het gebouw werden we verrast door het veel stillere werk van Adina Tallberg. Een opname van haarzelf, van haar handen, die ze in een hoek projecteert tegen de muren en een paar losse schotten, waardoor er een vreemde gelaagde film ontstaat. In meerdere andere werken van haar zien we diezelfde gelaagdheid en interventies terug.

Adina Tallberg-videoinstallatie
Adina Tallberg, foto Marcel Kronenburg

Van al het goeds dat er was te zien in het een voormalig kantoorpand is eigenlijk alleen het werk van Marlis van Nunen bij gebleven. Zij was in staat om met eenvoudige ingrepen iets teweeg te brengen in deze hokkerige kantooromggeving. In een van de kamers stonden twee luidsprekers opgesteld waaruit een eenvoudig liedje klonk. Het maakte de ruimte licht en het uitzicht melancholisch. Verderop in het pand hingen nog meer werken van haar waaronder het prachtige ‘hurry-up-love’.

Malis v.Nunen-01
Malis v.Nunen-02
Marlis van Nunen foto Marcel Kronenburg

Van Wim Warrink was er een verfmachine. Met geweld wordt er door de machine verf de ruimte in gesmeten…

Wim Warrink
Wim Warrink1
Wim Warrink foto's Marcel Kronenburg
schoenen?
En van wie zijn eigenlijk deze slippers? (foto Marcel Kronenburg)

English text
_______________

Groningen (Minerva)

The graduation show of Minerva in Groningen is by now traditionally held in multiple locations. A lot of square footage is required to show the work of all students. The academy has to make do with what spaces are available in the city.

Work from the Fine Art department was shown in the former natural history museum (just like last year) but also in a new location; a former office building. The former post office, which was used in previous years, is now converted into a gym, compelling Minerva to divert to this big, boring, locular, vacant office building elsewhere in the city centre.
No city plan, catalog or any other kind of instruction are available.

We arrived quite early at the former natural history museum; which was probably the reason that there was a janitor mopping the floor. But the thoroughness and duration of the mopping was a bit suspicious. This had to be a performance then; one floor up, large blocks of ice were melting away. Unperturbed, Anna-Lucia Rijff was mopping away the meltwater.

Anna-Lucia Rijff-01
Anna-Lucia Rijff; schoonmaker met het smeltwater in de weer.

Further along, a big noisy installation by Nia Konstantinova drew our attention. She had been given -and taken- a lot of space for her political statements. Strong work, but the exuberance and carnivalesque expression were at the expense of the political eloquence.

Nia Konstantinova1(websiteNiaKonstantinova)Nia Konstantinova.(websiteNiaKonstantinova)jpeg
Nia Konstantinova, foto Marcel Kronenburg

In the basement of the building we were surprised by the much quieter work of Adina Tallberg. A recording of herself, of her hands, was projected in a corner against the walls and some loose partitions, creating a strange layered film. In several other of her works, the same layering and interventions were visible.

Adina Tallberg-videoinstallatie
Adina Tallberg, foto Marcel Kronenburg

Of all the good works shown in the former office building, the only work that really stuck with us is that of Marlis van Nunen. She was able to bring something about in this locular office environment with simple interventions. In one of the rooms, two speakers were positioned, from which a simple song sounded. It made the room light and the view melancholic. Further along in the building, more of her work could be seen, including the beautiful ‘hurry-up-love’.

Malis v.Nunen-01
Malis v.Nunen-02
Marlis van Nunen foto Marcel Kronenburg

Wim Warrink made a paint machine. Violently, the machine throws paint into the space …

Wim Warrink
Wim Warrink1
Wim Warrink foto's Marcel Kronenburg
schoenen?
En van wie zijn eigenlijk deze slippers? (foto Marcel Kronenburg)
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s