Amsterdam (Rietveld)

English text below
_______________

We waren 4 uur te vroeg, het was bloedheet. We kwamen op de eerste dag van de eindexamententoonstelling, het was 12.00 uur en pas om 16.00 uur zou de show beginnen. Gelukkig begon er om 14.00 uur een preview voor genodigden. (Há een VIP-show!) Op ons lijf geschreven, natuurlijk. Ondertussen liepen we natuurlijk al gewoon rond en veel van het werk was in alle rust al te pre-previewen. Er werd nog een beetje ingericht, een sokkeltje verschoven, wat kaartjes neergelegd. We namen rustig de tijd.
Informatie is schaars en wat er is vinden we weinig overzichtelijk. De A-5-jes met de korte tekstjes en kleine onduidelijke afbeeldingen vormen tezamen de catalogus. Niet veel om mee naar huis te nemen.
Net als voorgaande jaren blijft het een tentoonstelling in schoollokalen, maar onze indruk is goed en het werk dat gemaakt wordt is divers en afwisselend. Studenten kunnen hier hun eigen weg kiezen: veel ruimtelijk werk, installaties, een performance, film & videowerk, grote prints. Weinig schilders overigens en wat er wordt getoond wordt door ons niet bijzonder gewaardeerd. Een aantal kunstenaars worden hier uitgelicht.

De onderzoekende Zwitser; Bastien Gachet die ons wist te raken met zijn huilende deur, bijvoorbeeld. Technisch vernuft en subtiel. Bastien blaast leven in gewone, alledaagse dingen, bijvoorbeeld verwarmingsbuis. Vergroot ze uit of maakt het juist klein.

rietveld-rgz-06-web rietveld-rgz-07-web
Bastien Gachet's kacheltje / foto's Rob Groot Zevert

Dan Wouter Paijmans. Zijn werk was vervlochten met werk van een andere afstudeerder. Dat leverde niets op voor die ander, Paijmans werk echter bleef fier overeind. Zijn aluminium-wandobject met trap en alu-schilderij vind we klasse. Ook het stellingkastje was fijn.

rietveld-rgz-01-webPijmansMdG
Wouter Paijmans, foto links Rob Groot Zevert / rechts Marjolein de Groen

Dan Michan Mijsbergh met Supor Saly Sinks. Een installatie van (ijs)bergen (what’s in a name) en andere onduidelijke, rommelige vormen, opgebouwd met herkenbare materialen; een taartvorm, een omgekeerde badkuip, zacht roze schuim, pur schuim, papier-maché, zilverfolie. Marjolein kon het niet bekoren, maar Rob voelde wel een connectie. Je moest even dóór alle materialen heen prikken als het ware en het beeld als één geheel aanschouwen, even vergeten dat je onderdelen herkende, waardoor plots de grote banale wereld zich kon openbaren of in ieder geval dan toch fragmenten ervan.

rietveld-rgz-10-webMichan Mijsbergh-01-MdG
Michan Mijsbergh, foto links Rob Groot Zevert / rechts Marjolein de Groen

Een grote kale ruimte met strandstoeltjes. Dat was ogenschijnlijk het werk van Johan Jenson Kjeldsen. We stonden voor een gesloten deur en konden alleen naar binnen gluren. Na 14.00 uur was de deur open en bleek de laminaatvloer binnen van gips en de strandstoeltjes van pvc-buis en plastic boodschappentasjes… Bij elke stap die je in de ruimte zetten krakte de vloer onder je voeten stuk. Mooi gevonden thema en goed uitgevoerd, verrassend werk.

rietveld-rgz-11-web
Johan Jenson Kjeldsen, foto Rob Groot Zevert

Per ongeluk kwamen we terecht bij het werk van Anna Grey, het glasmeisje. Als enige afstudeerder van de glasafdeling staat ze met haar werk tussen de Fine art afstudeerders en waarom ook niet! De kwetsbare glazen wand, die bij elkaar gehouden wordt door transparant elastisch koord. Je ging er automatisch voorzichtig en zacht van bewegen, prachtig!!

AnnaGray-02-MdG 
AnnaGray-03-MdG AnnaGray-04-MdG
Anna Grey / foto's Marjolein de Groen

Een goed jaar, dit Rietveldjaar.

English text
_______________

Amsterdam (Rietveld)

It was the first day of the graduation exhibition in Amsterdam, it was noon and it was scorching hot. We arrived four hours early, but luckily we found out that a preview would be starting at 14 o’clock. Perfect, a VIP show! Meanwhile, we had already been walking around ‘illegally’ as much of the work was already on show anyway. Some people were finishing up installing their work, moving a pedestal, putting down their contact cards, etc. We calmly took our time.

Information at this exhibition is hard to find, and when you do, it is disorganised. The small leaflets with short texts and small, unclear images, together form the catalogue. Not much to take home.
Just like previous years, the show is restricted to an exhibition in classrooms, but the works are diverse, varied and leave a good impression. It is clear that students can choose their own path here: there are many sculptures, installations, a performance, film & video works and large prints. There are not many painters by the way, and the paintings which are presented cannot really earn our appreciation. A few artists are highlighted below.

The researching Swiss: Bastien Gachet managed to touch us with his crying door for example. Technically ingenuitive and subtle at the same time. Bastien breathes life into ordinary, everyday objects such as a heating pipe, by enlarging or shrinking them.

rietveld-rgz-06-web rietveld-rgz-07-web
Bastien Gachet's kacheltje / foto's Rob Groot Zevert

Wouter Paijmans’ work was intertwined with the work of another graduate. This did nothing for the other, whereas Paijmans’ work remained superbly standing. His aluminium wall object with stairs and his aluminium painting are high class. The shelving rack was also pleasant.

rietveld-rgz-01-webPijmansMdG
Wouter Paijmans, foto links Rob Groot Zevert / rechts Marjolein de Groen

Michan Mijsbergh and Supor Saly Sinks made an installation of mountains and other obscure, messy shapes built using recognisable materials; a cake pan, a turned over bathtub, soft pink foam, PUR foam, papier-mâché, silver foil. It didn’t appeal to Marjolein, but Rob did feel a connection. You had to prick through all materials as it were, and see the image as a whole, forgetting for a moment the fact that you recognise loose components. This way, the great mundane world could reveal itself momentarily, or at least fragments of it.

rietveld-rgz-10-webMichan Mijsbergh-01-MdG
Michan Mijsbergh, foto links Rob Groot Zevert / rechts Marjolein de Groen

A large, bare room containing beach chairs. This turned out to be the work of Johan Jenson Kjeldsen. We were standing behind a closed door and could only peek inside. After 14:00 pm however, the door was opened, and the laminate turned out to be plaster, the beach chairs made of PVC pipe and plastic shopping bags… With every step you took in the space, the floor beneath your feet cracked and broke. A well found theme resulting in well executed, surprising work.

rietveld-rgz-11-web
Johan Jenson Kjeldsen, foto Rob Groot Zevert

We accidentally ended up at the work of Anna Grey, the glass girl. She is the only graduate of the glass department whose work has been exhibited among the fine art graduates and why not! Her vulnerable glass wall, held together by transparent elastic cord made you automatically move gently and softly; wonderful!!

AnnaGray-02-MdG 
AnnaGray-03-MdG AnnaGray-04-MdG
Anna Grey / foto's Marjolein de Groen

A good year, this Rietveld Year.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s