Breda / Den Bosch (St. Joost)

Lieven Hendriks & Willeke van Ravenhorst

Allereerst naar het mooie voormalige klooster in Breda, waar de afdeling Beeldende Kunst zich presenteerde in de net wat lelijkere vleugel van het gebouw. Meteen in de eerste ruimte sloeg de verwarring al toe, omdat we ervan uitgingen dat de naam boven de ietwat pathetische tekst – de enige gepresenteerde naam in de ruimte – de naam van de maker van alle hierin gepresenteerde werken was. Deze naam was Anneke Gerrits, en de tekst paste goed bij de werken.

 

vl2-motley vl1-motley
Vince Linders (foto’s: mr. motley)
Het enige werk dat enigszins door de beugel kon was een projectie van twee video’s; een video waar we een persoon – geheel droog blijvend in het proces – in en uit een kruiwagen zien klimmen die gebalanceerd is op de rand van een gevuld zwembad; op de andere video wordt een groene ballon opgeblazen met een luchtbedpomp, om vervolgens om de mond van een saxofoon te worden gebonden. Jammere was dat deze filmpjes door middel van een discobal op de muur geprojecteerd werden, wat niet werkte en nogal afdeed aan de inhoud van de films. Het bleek dat dit werk niet van Anneke Gerrits, maar van Vince Linders was.

 

In de volgende ruimte stuitten we op een Russisch meisje dat iemand gestrikt had om naast haar in bed plaats te nemen om aan voorgelezen te worden in het Russisch…

 

CAM00449
Veerle Kop
Boven had Veerle Kop een interessante maar wat achterhaalde installatie neergezet van gelijke kubussen die wit leken, maar elk aan de achterkant een andere kleur hadden, waardoor heel subtiel de kleur van het geheel van wit naar oranje naar blauw verliep.

 

CAM00450
Esta Barends
Daarnaast was een nette presentatie van Esta Barends die ons in foto en video de schoonheid van het alledaagse toont. Het boek dat ze daarbij gemaakt heeft is zeker de moeite waard.

 

CAM00452
Thomas Ritzen
Hier komen we ook het eerste werk van Thomas Ritzen tegen, die naar eigen zeggen “gecontroleerde sculpturen” maakt, “ waarbij ongecontroleerde mechanismen worden ingezet”. Verderop in de expositie komen we nog een gemanipuleerde metronoom van hem tegen en een ruimte waarin we worden geconfronteerd met gemanipuleerd geluid dat ter plekke opgenomen wordt en via een band die door een muur heen loopt wordt afgespeeld. Ritzen zet hier dus ook de eigenschappen (akoestiek) van de – door hem gemanipuleerde – ruimte in.

 

CAM00453
Yana van Eekert

Johanna Mitomi zet interessante, aan Mark Manders-achtige, heldere sculpturen neer, net als Yana van Eekert.

Het werk van de schilders valt een beetje tegen, evenals het nogal zelfbevlekkende werk van de voor de St. Joostpenning 2014 genomineerde Niels Goos. Het werk dat daarnaast getoond wordt heeft dan weer enorme potentie; Liza Wolters weet te boeien met haar uiteenlopende maar frisse behandeling van hetzelfde onderzoek/thema. Ook Maartje Wullschlegel onderzoekt, maar slaat jammer genoeg in de presentatie de plank mis; naast een aantal interessante werkjes, lijkt de rest lukraak en veel te veel om een samenhangend beeld te tonen.

 

CAM00454
Liza Wolters
De absolute uitsmijter is wat ons betreft Evelien Mattheij, die met haar ubersubtiele maar zeer rakende enorm langzaam draaiende spijker in een muur, en het verwijderde raam (al was deze totaal niet goed in de expositie geplaatst) een kwaliteit weet te laten zien die we missen bij de rest.

 

CAM00456
Evelien Mattheij
Al met al was de tentoonstelling an sich een nogal onsamenhangend geheel, wat meerdere malen verwarring opleverde over welk werk nou van wie was en wat nou wel of niet bij elkaar hoorde. Desondanks hebben we aardig wat interessante en veelbelovende werken gezien.

Maar de tocht was nog niet voorbij. Volgepropt met half stokbrood en koffie en met provisie voor de verdere tocht gingen we op weg naar Den Bosch. Het interieur van dit gebouw beloofde meer goeds wat betreft de potentie van het samenstellen van een goede tentoonstelling. Jammer genoeg viel de kwaliteit van het werk hier nogal tegen.

 

Roel-Kruijer
Roel Kruijer (foto: lost painters)
Hoewel Roel Kruijer met zijn minimalistische houtsculpturen in de buurt komt van iets interessants, komt het toch niet helemaal uit de verf. Dit geldt ook voor de schilderijen van Emmy de Jong, waarvan er een paar wel uitspringen, maar toch de plank net mis lijken te slaan.

 

ab
Janina Frye
Noemenswaardig is wel Janina Frye, die in haar video’s speelt met voorwerpen en composities. Een soort trucje dat we onderhand wel kennen, maar op een mooie, geconcentreerde manier gedaan, waardoor bijvoorbeeld de video Urlaubsliebe net niet over de rand van sentimentaliteit valt (wat het spannend maakt). De concentratie in haar werk missen we eigenlijk bij het merendeel van de rest.

 

projectimage3-27   projectimage2-34
Koes Staassen
Uitzondering hierop is het werk van Koes Staassen. Vooral zijn tekeningen maken indruk.

Al met al aardig at interessant werk gezien, met name in Breda.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s