Ernstig Geschikt! 2012

artikel Mr. Motley / door: Daan van Trigt okt. 2012
2012 // Ernstig Geschikt // Mister-motley-review // www.mistermotley.nl

Titel : Optimale prikkeling

2012-1

Waar gaat de kunst naartoe? Daar proberen veel exposities antwoord op te geven, in de vorm van het beste afstudeerwerk van de afgelopen jaren. Dat is ook wat Ernstig Geschikt probeert en zeker in slaagt. Plaatsmaken en GANG presenteren, onder toeziend oog van curatoren Hans Jungerius, Anya Janssen, Inge Pollet, Rob Groot Zevert en Marcel Kronenburg, de beste afstudeerders van Fine Art-opleidingen van 2012. Daarin stellen ze dan ook letterlijk; wat kunnen we de komende jaren van de kunst verwachten?

2012-2

Optimale prikkeling, dat kunnen we verwachten. Althans, dat is op te maken uit de expositie. Bij binnenkomst wordt al duidelijk dat dit geen ervaring wordt in de vorm van ingelijste verf aan de muur. Het eerste wat men tegenkomt is Ham, een serie gebreide kunstwerken in de vorm en met de kleur van rauwe ham. Het metershoge werk daagt de kijker uit buiten de normale dimensies te kijken; het werk hangt middenin de ruimte.

Audiovisuele kunst speelt een belangrijke rol in de tentoonstelling. De drie films die vertoont worden lopen echter enorm uiteen. De eerste video is “Er helemaal tussenuit,” van Inge Meijer, wat bestaat uit beelden van mensen in een woonwagenkamp. Het werk is erg gedetailleerd en door de afwisseling van situaties zakt de aandacht van de beschouwer niet weg. Er wordt kennisgemaakt met een groep mensen die normaliter niet in de kunstwereld te vinden zijn, wat speculatie over de betekenis van het werk stimuleert.

2012-3

2012-4

De video van Daniel Overbeek, “I’m not really there, am I?”, bestaat uit vertraagde, kleurrijke beeld van parkeergarages en andere stedelijke omgevingen. Deze video onderscheidt zich van het werk van Meijer doordat de bezoeker zich helemaal afsluit van zijn omgeving. Deze moet namelijk een kleinere ruimte betreden en een gordijn achter zich sluiten om het werk te zien. De afsluiting werkt erg goed, het besef van tijd gaat verloren en de bezoeker gaat zich inderdaad afvragen wat de titel al benoemt; waar ben ik nu?

2012-5

Van een echte looproute is bij Ernstig Geschikt geen sprake, wat bijdraagt aan optimale prikkeling. Bezoekers zoeken hun weg door de kunstwerken, die zo gevarieerd zijn dat het letterlijk van onderwerp naar onderwerp springen is. Na opgeslokt te zijn in de duistere wereld van Overbeek staat de bezoeker recht voor een apparaat wat geluid en licht maakt, terwijl het beweegt (The sun never sets, Matthias König). Even later wordt duidelijk dat via een keer de hoek om gaan het werk van Martin Brandsma te zien is, wat in de eerste oogopslag conservatiever lijkt. Dit is echter maar schijn, wat zijn kabinet met dode insecten het sterkste aangeeft. De ruimte van Brandsma is een zoektocht naar grijs, dat is de beste uitleg.

2012-6

De tentoonstelling is mix van prikkels. Niets is wat het lijkt en de materialen zijn onconventioneel. Zoals natuurlijk het eerder genoemde vlees van wol, maar ook de schilderijen op opgespannen jute en de machine van König lijkt volledig gemaakt van afval. Muren die initieel bedekt lijken te zijn met een simpel patroon, blijken bedekt met driedimensionale oesterzwammen, gemaakt van oude kranten. “Washing Powder,” van Ramon Schoonbrood breekt ook door deze verwachtingen heen. Het werk lijkt eerst op een “standaard” abstract schilderij, maar het blijkt gemaakt met wasmiddelen en gaat voorbij het doek, op de vloer, nog verder.

Het meest uitdagende werk is “The illusionists door,” van Elejan van der Velde. Dit werk gaat een stap verder in de ervaring van afgesloten worden van de wereld. Het kunstwerk is tentoongesteld in een keldertje, waarvan het bereiken ervan al een uitdaging op zich is. In het keldertje bevindt men zich in de video-installatie, niet erbij. De kamer is aardedonker, op het licht van de video na, wat de illusie van een deur voorstelt.

2012-7 2012-8

2012-9

De werken zijn vreemd en vervreemdend. Bijna ieder stuk kunst gaat verder dan een visuele prikkeling, overal is geluid en licht. Als dit een beeld is van wat de toekomst van kunst is, dan zie ik de toekomst met vreugde tegemoet. Het geheel van de expositie is overweldigend, het is een fantasiewereld waar alles lijkt te kunnen. Dat mag gerust de volgende stap in de kunst zijn.

Ernstig Geschikt: de beste Fine Art afstudeerders van 2012 volgens Plaatsmaken en G.A.N.G.
Curatoren/ scouts; Anya Janssen en Inge Pollet voor Plaatsmaken,
Marcel Kronenburg en Hans Jungerius voor G.A.N.G.
De tentoonstelling werd samengesteld door Curatorenteam: Rob Groot Zevert en Inge Pollet

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s