Enschede (AKI / ArtEZ Academie voor beeldende kunsten)

Door Rob Groot Zevert en Bram Kuypers
(foto’s R. Groot Zevert)

Het is rustig in Enschede. Misschien omdat niet alle onderdelen van de eindexamententoonstelling op maandag open zijn of omdat dit het laatste jaar is van de avondopleiding. Het is soms onduidelijk wat bij de expo hoort en wat niet. Best spannend, het houdt je scherp en laat je overal nieuwe dingen zien.

Wat opvalt in Enschede dit jaar zijn de vele ruimte vullende presentaties: een grot, een goudkleurige fantasieruimte, een zuurstokkleurige groen-roze kamer of videoruimtes met objecten én beeld én geluid. De installatie vormt daarbij de presentatieruimte voor sculpturen. Jammer; het lijkt alsof het werk niet meer op zichzelf mag staan en het belet je om zelf een ruimte rond het object te fantaseren.

Monique IJsseldijk studeert af met een installatie die de moeite waard is. Vooral één onderdeel is interessant: een samengesteld beeld met herkenbare onderdelen als een wasmand en een ingeklapte stretcher, met een filmvoorstelling van een ezel.

MoniqueIJsselkamp
 Monique IJsselkamp

Keramist Christopher Bohlen maakt mooie beelden. Achteloos gepresenteerd. Zo staan verschillende pyrografische objecten op een altaar, gemaakt van een grote kartonnen doos, die dient als sokkel. In de ruimte die volgt heeft Bohlen een grote installatie gemaakt van trash. Van binnen is het een schaars verlichtte grot. Ook hier vertoont hij, bijna achteloos, een aantal prachtige objecten. Jammer, want deze werken verdienen een betere omgeving.

ChristopherBohlen-01
ChristopherBohlen-02
 Christopher Bohlen

Soms versterken de installatie en het werk elkaar wel: Bibi Spaans creëert een fantasievolle, kleurrijke wereld met beelden en een omgeving die geïnspireerd is door suikerspinnen en purschuim. In tegenstelling tot anderen is haar omgeving een belangrijk en relevant onderdeel van haar beeldhouwwerk. Haar sculpturen zijn grappig maar ook serieus. Haar zoektocht naar het beeld van de suikerspin resulteert in een mooie, felgekleurde kunststof van meisjesachtig materiaal. Haar plezier in deze zoektocht is evident.

BibiSpaans-04 BibiSpaans-03
BibiSpaans-01
 Bibi Spaans

Mieke Klein Obbink maakt een fotowand met zwart-wit foto’s. Als een cloud gepresenteerd op een lange wand. Soms prints van papier soms op fotopapier. Slordig opgehangen. Mooie foto’s, dat wel!


MiekeKleinObbink-01
MiekeKleinObbink-02
 Mieke Klein Obbink

Wij vallen beiden voor het werk van Joan Ederveen. Het zijn onmiskenbaar schilderijen die hij maakt, maar heel sculpturaal. Pasteus schilderwerk, bijna een soort slordige stuc. In een werk zit een complete fles met onduidelijke vloeistof verwerkt. De wijze van presenteren verraadt een goed gevoel voor ruimte en een goed gevoel voor kleur, waarin bestaande onderdelen in de ruimte een onderdeel zijn van de presentatie.

JoanEderveen-02
JoanEderveen-01
Joan Ederveen

Heidi Horsturz noemt zichzelf audivisual trash art massaker. Dat dekt inderdaad wel de lading. Alhoewel er een paar trash-art filmpjes méér dan de moeite waard blijken te zijn.

HeidiHorsturz-02
HeidiHorsturz-01
 Heidi Hörsturz

In het laatste gebouw, expositieruimte Rozendaal, zijn er verschillende schilders te zien. Wat hier opvalt, is dat er slechts één abstract werkje hangt. Dit is van Diewke Eggink. Het is geplaatst in een portiek waar zich ook de nooduitgang bevindt. Weg van het figuratieve; alsof het werk zelf een nieuw uitgangspunt is dat de kunstenaar volgt.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s