Maastricht (ABKM)

Rob Groot Zevert, Willeke van Ravenhorst & Rosa Helldorfer

De algemene indruk die we van deze academie kregen was zeer positief. Het gebouw dat wordt ingenomen door de Beeldende Kunst afdeling is lekker ruig en lekker anders dan de andere gebouwen, en heel goed gebruikt ten gunste van de expo. Het werk verrast en is van een andere kwaliteit dan de andere academies. Maastricht is echt een geval apart. De sfeer is goed en ontspannen, en ook de catalogus is zeer het tientje waard. Een aantal studenten die opvielen:

 

Emanuel Riksen-01   Emanuel Riksen-03
EMANUEL RIKSEN
Het werk van Emanuel Riksen is geometrisch, droog, archtecturaal, landschappelijk en monumentaal. De kelder is een perfecte plek voor zijn werken, die aandoen als grootse ingrepen, maar bij nader onderzoek juist hele simpele toepassingen blijken te zijn, die een groot effect hebben. Bijvoorbeeld het afgebeelde werk hierboven; een glazen en een spiegelplaat van gelijke maat liggen op elkaar gestapeld op de vloer, aan de buitenkant enkel van elkaar verwijderd door middel van een halve koker. Dit maal vier. Het effect is een oneindige ondergrondse trap. Maar op zoek naar het sacrale, het profane slaat hij soms de plank mis en kan zijn werk iets krijgen dat doet denken aan VJ achtige beelden. Het is jammer dat hij dit onderscheid zelf nog niet goed lijkt te kunnen maken.

 

HENNING-STEINFARZ-01   HENNING-STEINFARZ-02
HENNING STEINFARZ
Henning Steinfarz laat naast elkaar, in afzonderlijke ruimtes, twee werken zien. In de eerste ruimte zien we een ronddraaiende vis verticaal kopje onder in een pan hangen. Dit heeft iets ludieks en iets heel theatraals. De compositie is perfect. Daarnaast zien we een ingewikkelde, elektronische installatie met fel licht en een mooie soundscape, rookmachines en geluid. Er is een mooi ritme van beeld en geluid, waar het ontsnappende gesis van de rookmachine opgenomen is in de geluidssecqentie. Heel subtiel. Het werk heet This isn’t going anywhere. Op een beeldscherm in de hoek wordt het level van insanity van de bezoeker gemeten. Hoe langer die zich in de ruimte bevindt, hoe gekker deze wordt. Goed werk.

 

JEROME-DALY-01   JEROME-DALY-02
JEROME DALY
Deze performance/video kunstenaar presenteert zichzelf als architype persoon, met witte half transparante overal en wit masker. Het werk hierboven afgebeeld is in een afgesloten ruimte gepresenteerd. Linksachter in de ruimte staat het scherm dat links afgebeeld is, linksvoor in de hoek het tvtje rechts afgebeeld. De persoon die we links zien zitten, zit naast het bewuste tvtje dat ook fysiek in de ruimte staat. Hij beleeft ogenschijnlijk niets -behalve de glitches die e soms ineens tussendoor zien komen, waar hij in een flits opstaat – maar zit opgesloten in de ruimte of op het videosscherm. Prachtige video waarin tekst en kleur met elkaar in debat gaan. De sfeer is heel bijzonder. Zeer goed.

 

MIKE-MOONEN-03   MIKE-MOONEN-04   MIKE-MOONEN-01
MIKE MOONEN
Kijk, daar hebben we de David Bade van Maastricht. Prettig gestoorde ruimtelijke en platte werken. Hij heeft een goede hand van schilderen zoals af te lezen is aan de platte werken die de hele zijmuur vullen. Het is trash, het is eclectisch, het is megalomaan en het is grappig. Maar… kennen we dit nu onderhand wel niet?

 

VERA-GULLIKERS-01   VERA-GULLIKERS-02
VERA GULIKERS
Het keramische werk van Vera Gulikers neemt een hele grote ruimte in. Je wordt geconfronteerd met toeval, troep en chaos in combinatie met pastel. De ruimte staat vol met onaffe, twijfelachtige werken, zoals een doek gedoopt in lichtblauwe vloeibare gips dat nu voor altijd hangt te drogen. Al onderzoekend, uittestend en uitproberend komt Vera soms tot verrassende vondsten en ontdekkingen. Klei, gips, krijt, zachtboard en cristalinnewas zijn haar materialen. Er zitten een paar juweeltjes van toevalsbeelden bij, zoals hierboven afgebeeld, maar deze worden afgewisseld met soms totale nonsens. De fallus en/of menhir is een terugkerend thema in haar werk. Hoewel het onderzoek wel duidelijk wordt uit deze manier van presenteren, is het toch jammer dat de enorme veelheid de juweeltjes bijna verstopt en ontdoet van hun waarde.

 

Charlotte-Koenen-01-jpg   Charlotte-Koenen-02-jpg
CHARLOTTE KOENEN
Ah, een alchemist! Charlotte Koenen onderzoekt veranderingsprocessen waarvoor ze allerlei materialen en processen gebruikt. In het werk hier rechtsboven is een plastic bak van ongeveer een meter doorsnee, gevuld met water en zeepsop, dat blijft bewegen door het slangetje dat langzaam lucht toevoert. Hierop liggen ontelbaar veel piepschuimbolletjes. Het resultaat is een constante beweging aan de oppervlakte, die doet denken aan een kloppend hart. Een ander mooi werk is de ondiepe, metalen bak waar ze wasverzachter in heeft gegoten. Het roestproces van de metalen bak wordt opgenomen door de wasverzachter, die in haar nog vloeibare vorm de roest meeneemt in een superslowmotion draaikolk. Het resultaat is een prachtig en superspannend beeld. Volgens Charlotte duurt het een jaar voor de wasverzachter opgedroogd en dus massief zou zijn. Hoe zou het beeld er dan uitzien?!

 

CAM00447   CAM00445
SIMON WEINS
In de ruimte waar het werk van Simon Weins gepresenteerd wordt staat een performer met haar hand uitgestoken. Op haar hand rust een plectrum. Ze legt uit dat de plectrum helemaal is opgebouwd uit nagelvuil, dat de kunstenaar met een normale plectrum van onder zijn eigen nagels heeft verwijderd. Een onsmakelijk gezicht, als je weet waar je naar kijkt, maar ook een heel leuk beeld. Erachter schuilt een schilderslokaaltje waarin hij al de lagen van voorgangers van de muur heeft afgekrabt en verwerkt in vuilnis-krijt-staven. Verfrissend.

Advertenties

Enschede (AKI)

Jaap Kroneman / Rob Groot Zevert

In Roombeek, de voormalige volksbuurt in Enschede, die na de vuurwerkramp weer opnieuw is opgebouwd, is het nieuwe gebouw van ArtEZ nu twee jaar in gebruik. Aan datzelfde plein zitten exporuimte 21rozendaal en TETEM kunstruimte. Tesamen vormen deze drie lokaties genoeg ruimte voor de ArtEZ graduation show Enschede 2014.

We begonnen in het hoofdgebouw waar we na een rustig begin steeds enthousiaster werden. Ons bezoek eindigde in gebouw exporuimte 21rozendaal, hoogtepunt van de tentoonstelling.

 

JULIAN-ROTTER-1 JULIAN-ROTTER-2
Julian Rotter
In een ietwat donkere atmosferische ruimte hangen plastic bekertjes en kleine fietslampjes als een soort tros aan het plafond. Een elektronisch schakelpaneel is hieraan verbonden via een ingewikkeld patroon van schakelingen. Het geluid van plastic bekertjes luistert vertrouwd. Dan hoort Jaap het geluid van blik. In de hoek van het lokaal staat een architectonisch element waarachter licht en geluid zit verstopt. Je kan er net achter gluren.

 

Dewi Hoppedewi-hope-detail
Dewi Hoppe
Iets verderop lopen we tegen het werk op van Dewi Hoppe. Een wand met verzamelde geschilderde werken, onderzoekend en dicht bij elkaar gehangen. Het werk valt vooral op door Charley Toorop’s Clown Tussen Ruines, alleen is de clown van Charley nu nageschilderd tegen een berglandschap…
Goed geschilderd. Verwarrend, ontregelend, maar uiteindelijk teveel een verzameling sfeerbeelden.

 

HANNES-NIENHUSER-01  HANNES-NIENHUSER-03 HANNES-NIENHUSER-04    HANNES-NIENHUSER-08
Hannes Nienhüser
De installatie van Hannes bevindt zich in een eigen hoek een soort kelder van het hoofdpand. In eerste instantie kom je een kamer binnen in een kamer, dan blijkt dat alles, werkelijk alles een bubbele bodem heeft. 2x komt bijvoorbeeld vaak voor. 2 trappen achter elkaar, 2 worsten, 2 pakken melk. Briljant door eenvoud, snelle denker, grappig. Hannes heeft een eigen beeldtaal en een eigen manier van kijken, die toch heel herkenbaar is. Het deed onwillekeurig denken aan de Fluxusbeweging, die kunst wilde die voor iedereen begrijpelijk is. Waar de realiteit van het dagelijks leven interessanter is dan het traditionele kunstvoorwerp. Hannes is een 3 dimensionale striptekenaar.

 

JEFFRY-SPEKENBRINK
Jeffry Spekenbrink
Met een technische Timelapse camera opgenomen hoge resolutie-film, met zelfgemaakte eigen soundtrack(!). Herkenbare, mooie, schitterend grote, monumentale beelden van o.a. noorderlicht aan de poolcirkel en in IJsland, Parijs en Rotterdam. Ondanks de vette clichés, een prachtige ervaring en goed uitgevoerd.

 

 

Gunter-Gruben-2Gunter-Gruben-1
Gunter Gruben
‘Showing my father the world’. Fotografische wereldreis van zijn vader. Zeer persoonlijk document in fantastisch en mooi fotoboek gebonden. Foto van zijn vader ging de hele wereld over en maakt zo een wereldreis. Heden, verleden en toekomst vallen samen. Romantisch.

 

NILS-DEKKER.02 NILS-DEKKER.03
Nils Dekker
Ook bij Nils vallen heden, verleden en toekomst samen, in een kamertje waar een dia installatie met een tiental dia projectoren ervoor zorgt dat het klimaat in de ruimte in de loop van de dag tot tropische temperaturen oploopt.
Het zijn geen dia’s die bewegen in een carrousel, maar stilstaande beelden die door de apparatuur een beetje trillen. De serie, The Wormhole geheten, gaat over het aangaan van relaties in verleden, heden en toekomst en je herkent soms fragmenten in de afbeeldingen. Mooi gedaan.

 

 

GEERT-VAN-DER-SCHAAF.02  GEERT-VAN-DER-SCHAAF.04
Geert van der Schaaf
Geert heeft met oude film en foto technieken afbeeldingen gemaakt, deze netjes ingelijst en in een rij naast elkaar gehangen. Vooral afbeeldingen van landschap. De oude polaroid techniek treedt nadrukkelijk op de voorgrond en is zeer zichtbaar. Het lijkt sterk op found footage en dat is ook wat je in eerste instantie denkt, dat het gevonden en verzamelde objecten (afbeeldingen) zijn. Geert is een goede fotograaf en fotografeert zowel fantastische details als klassieke vergezichten. Het zijn niet zomaar registraties. Ook hier spelen heden, verleden en toekomst een mooi samenspel. Mystiek en dramatische onderwerpen zorgen voor een eigen sfeer en bijzondere, maar nog steeds herkenbare, belevingswereld.

Amsterdam (Rietveld)

Marjolein de Groen & Willeke van Ravenhorst

Over het algemeen was de tentoonstelling in het Rietveld gebouw een tikkeltje rommelig, wat uiteindelijk uitmondde in een vanzelfsprekende arrogantie. De presentaties vonden plaats in de lokalen, waardoor de studenten beperkt werden in het tonen van meer werk. Hoewel de app op de iphone wel werkte, was deze helaas niet interactief, maar bestond slechts uit een digitale versie van de catalogus welke totaal geen informatie gaf over wie en wat er waar gepresenteerd werd. Wel werd er een gratis papieren catalogus beschikbaar gesteld, waarvoor dank en complimenten. Er liepen afgestudeerden rond maar deze gingen voornamelijk in elkaar op en bleken niet erg geneigd een ontmoeting op te zoeken met het publiek. Enfin we zoeken het maar uit is het idee…en dat hebben we gedaan. Met plezier.

Het blijkt achteraf een tentoonstelling te zijn geweest waar de werken vooral met terugwerkende kracht hun waarde laat zien. Er blijven zogezegd wat werken in het hoofd hangen en sommigen weten zich steeds weer op te dringen. We zijn vooral enthousiast over twee duo’s:

22  2
Pernille Kier & Kristoffer Petersen
Deze installatie van Pernille Kier & Kristoffer Petersen wordt steeds beter. Of het hem nou in de helm ziet die bij nader inzien uit keramiek gemaakt is, het kleed in het midden op de grond, de grote foto aan de linkermuur, of de hele compositie op zich; we weten het niet. Maar het werk sprak meteen aan, droeg een belofte in zich, en maakt dat na verloop van tijd ook waar.
 

7  9
Sabine Kongsted en Lotte Boon
Het andere duo bestaande uit Sabine Kongsted en Lotte Boon heeft een aantal ruimtelijke werken en ingrepen gedaan in de ruimte. Een prachtig werk is het ruimtelijke werk bestaande uit een oud morsig matras-achtig schuimrubber dat vastgehouden wordt door een houten “systeem”. Het ziet er enigszins nuttig uit, en de georganiseerde omlijsting om dit vieze ding werkt als een soort tearjerker.

14  13  15
Alexandra Karpilovski
Zowel de titel als het papiertje van dit werk van Alexandra Karpilovski zijn perfect. Hoe jammerlijk fout is dat gegaan, en dan te bedenken dat er geen eind aan komt: mooi werk.

20  19
Dennis ter Wal
Dennis ter Wal laat interessant werk zien. Een aantal objecten die verdomd veel op kunst lijken staan in een bepaalde compositie opgesteld in een decor. Interessant, totdat je aan de achterkant van het decor komt, waar je geconfronteerd wordt met een video, waarin verschillende mogelijke opstellingen uitgebreid en heel serieus worden besproken. Beetje jammer…

Tot slot zijn ook de wat retro aandoende maar toch verfrissende werken van Tim Maarse en Harriët Bakker nog noemenswaardig.
CAM00331
Tim Maarse

CAM00330
Harriët Bakker

Over het algemeen iets teleurstellend, maar toch ook interessant en veelbelovend werk gezien!

Ernstig Geschikt!

 

Ernstig Geschikt! is een Best-Graduates-tentoonstelling en toont het werk van de beste en pas afgestudeerde fine arts studenten afkomstig van alle Nederlandse kunstacademies. Maximaal 12 kunstenaars worden dit jaar geselecteerd uit het aanbod van in totaal 11 academies uit Nederland. De tentoonstelling vindt plaats in oktober in Circa…dit in Arnhem en duurt drie weken. Ernstig Geschikt! wordt georganiseerd door Studio Omstand en Circa…dit. De selectie vindt plaats door scouts die Studio Omstand en Circa…dit daarvoor aanstellen. Deze scouts bezoeken alle examenexposities en maken een keuze.

CAM00344

We zijn alweer druk bezig met scouten voor de vierde editie van Ernstig Geschikt!
Volg onze blog en Facebook pagina voor verslagen, updates en heel veel foto’s. Binnenkort verschijnt hier het eerste verslag van de academiebezoeken. Daarna volgt meer, meer, meer!